Supersister ontstond eind jaren zestig op een Haags gymnasium. Op albums als Present From Nancy (1970) en Pudding En Gisteren (1972) relativeert dit kwartet complexe prog en jazzrock met humor die zowel refereert aan Frank Zappa als oer-Hollandse lolbroekerij. Het maakte Supersister populair in Nederland en bracht hen onder andere naar het Kralingen Popfestival in 1970. Veel fans van het eerste uur vonden Iskander (1973) vervolgens te ver gaan. Toetsenist en zanger Robert-Jan Stips en bassist Ron van Eck wilden voor dit vierde album de zaken serieuzer en ambitieuzer aanpakken, tegen de zin van drummer Marco Vrolijk en fluitist Sacha van Geest die dan ook opstapten. Maar met begenadigd drummer Herman van Boeyen (later de man achter Vitesse) en de gelouterde Amerikaanse rietblazer en jazzmuzikant Charlie Mariano als vervangers, groeide Supersister uit tot een ijzersterke jazzrockband van internationale allure. Het resultaat Iskander (een conceptalbum over Alexander de Grote) bevindt zich qua geluid ergens tussen Canterbury en Arabië, waarbij Mariano naast saxofoon ook de exotische nathasuaram bespeeld. Stips was nooit een groot zanger (wat hij vooral met lolligheid compenseerde) maar door nu bijna fluisterend te zingen versterkt hij de mysterieuze sfeer. Met het miskende Iskander voegt Supersister zich moeiteloos tussen de beste Europese jazzrock/progbands uit de vroege jaren zeventig als Soft Machine, Magma en Embryo.